Wat ik moet onthouden.... - Wim en Ingrid de Graaf

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wat de hond ons leert
Wat ik moet onthouden

De gemeentelijke afval ophaaldienst steelt geen spullen van ons.

Ik moet niet plotseling opstaan als ik onder de koffietafel lig.

Ik moet mijn speelgoedjes niet onder de ijskast rollen en ook niet onder de bank of het bed

Ik moet het regenwater uit mijn vacht schudden, vòòrdat ik het huis binnen ga.

Ik moet niet het eten van de katten opeten. Niet voordat ze de kans hebben gehad het op te eten, en ook niet nadat ze het uitgekotst hebben.

Die knapperige dingen in de kattebak, hoe smakelijk ook, zijn geen eten.

Ik moet niet in dooie zeemeeuwen, vissen, krabben enz. rollen, alleen maar omdat ik het luchtje zo lekker vind.

De luier-emmer is geen koekjesblik.

Ik moet niet meer op mijn baasjes tandenborstel kauwen en hem dat niet vertellen.

Ik moet niet meer op krijtjes of pennen kauwen, en zeker niet meer op de rooie, anders denken mijn baasjes dat ik bloed.

Als ik in de auto zit, moet ik er niet meer op staan dat het raam openblijft als het buiten regent.

Wij hebben geen deurbel. Ik moet derhalve niet iedere keer blaffen als ik er één op de TV hoor.

Ik moet niet meer mijn vrouwtjes ondergoed jatten en er mee door de hele achtertuin dansen.

De bank is geen washandje. De schoot van mijn baasje en vrouwtje zijn dat ook niet.

Mijn hoofd hoort niet in de ijskast.

Ik moet niet meer in de agent z'n hand bijten, wanneer hij m'n vrouwtjes rijbewijs en kenteken aanpakt.

Ik moet niet meer een touwtrekspelletje doen met mijn baasjes ondergoed als hij op de WC zit.

Ik moet geen tandenfloss met pepermuntsmaak meer uit de prullenbak in de douche opeten, omdat ik anders zo'n raar touwtje uit m'n poepert heb hangen.

Ik zal rollen in de bagger niet meer als een optie zien, vlak nadat ik in bad geweest ben.

Mijn neus in iemands kruis duwen is geen acceptabele welkomstgroet.

Ik zal niet meer op iemand's been raggen, alleen maar omdat ik dat op dat moment het beste vind om te doen.

Ik zal niet meer in mijn baasjes gezicht winden laten, terwijl ik op het kussen naast zijn hoofd lig te slapen.

De toiletpot is geen grenzeloze watervoorraad en het feit dat het stortwater soms blauw is, wil dit niet zeggen, dat het dan schoner is.

Ik moet niet meer midden in de huiskamer mijn kruis gaan likken als er visite is.

De visite die komt, komt niet alleen voor mij.

De kat is geen pieppoppetje. Dus als ik met hem speel, en hij maakt dat geluid, is dat meestal geen goed teken.

Ik moet de kat niet als kussen gebruiken in de bank.

Als mijn baasjes hun jas aantrekken, wil dit niet altijd zeggen dat ik mee mag. Het heeft dus niet altijd nut om bij de deur te gaan staan wringen om als eerste buiten te komen.

Als er iemand valt is dit geen teken dat diegene wilt spelen.

Ik moet niet meer dwars door de hordeur heen lopen, alleen maar omdat ik geen kruk zie zitten.

Ik moet niet denken dat elke lege fles een nieuw speeltje voor me is.

Ik moet onthouden dat ik dit lijstje wel nooit helemaal zal leren onthouden


 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu